प्राचीनभारते आयुर्वेदशास्त्रस्य महत्त्वं वर्णयत।
‘भास-समस्या’ इति विषये किञ्चित् लिखत।
महाकवि-कालिदासस्य 'मेघदूतम्' विषये संक्षिप्तं निबन्धं लिखत।
'वासन्तिकस्वप्नम्' नाटकस्य शीर्षकस्य सार्थकतां प्रतिपादयत।
राज्ञः इन्द्रवर्मणः चरित्रचित्रणं कुरुत।
”"त्वन्मज्जनतः किं न स्यात्" — अस्याः पङ्क्तेः भावार्थं लिखत।
शङ्कराचार्यमतेन गङ्गायाः महत्त्वं वर्णयत।
'द्वारं विवृतं' मन्त्रस्य महत्त्वं लिखत।
ओलिवर्वा-कश्यपयोः आर्थिकस्थितिं वर्णयत।
त्रिविक्रमभट्टेन वर्णितस्य आर्यावर्त्तस्य प्राकृतिकं सौन्दर्यं लिखत।
आर्यावर्त्त-स्वर्गयोः तुलनां कुरुत।