Question

कथालेखन : 
खालील अपूर्ण कथा पूर्ण करून लिहा : 
( दिलेली अपूर्ण कथा लिहून घेण्याची गरज नाही. ) 
कथा : 
शाळेची घंटी वाजली. शाळा सुटल्याच्या आनंदात सर्व विद्यार्थी गडबडीने बाहेर पडू लागले. वरच्या मजल्यावरून श्रेया आणि नेहा धावतच बाहेर पडल्या. सिटीबसमध्ये जागा मिळत नाही म्हणून त्या भरभर चालत होत्या. शेवटी त्या बस थांब्याजवळ पोहोचल्या आणि... 

Hint:

कथालेखन करतांना, विचार आणि भावना जोडून त्यात नैतिक संदेश समाविष्ट करणे महत्त्वाचे आहे. कथेत दिलेले एकदृष्टिक गोष्टी एका सुंदर शिक्षेत बदलता येऊ शकतात.

Answer 1

शाळेची घंटी वाजली. शाळा सुटल्याच्या आनंदात सर्व विद्यार्थी गडबडीने बाहेर पडू लागले. वरच्या मजल्यावरून श्रेया आणि नेहा धावतच बाहेर पडल्या. सिटीबसमध्ये जागा मिळत नाही म्हणून त्या भरभर चालत होत्या. शेवटी त्या बस थांब्याजवळ पोहोचल्या आणि बस आली. दोघीही अगदी धावत जाऊन बसमध्ये चढल्या. त्यांच्या चेहऱ्यावर थोडीशी थकवा आणि आनंद होता. बसने जलद गतीने प्रवास सुरू केला. श्रेया आणि नेहा दोघीही खूप हसत होत्या. त्यांचं शालेय जीवन आणि त्या दिवसाच्या मजेदार घडामोडी आठवत होत्या.
अचानक, बसने एका रस्त्याच्या कडेला थांबले. एक वृद्ध व्यक्ती बसमध्ये चढत होत्या. दोघींनी एकमेकांकडे पाहिलं आणि लगेच त्यांच्या आसनातून उठल्या. वृद्ध व्यक्तीला आसन देताना त्यांना एक वेगळीच शांति मिळाली.
श्रेया म्हणाली, "खरंच, छोट्या छोट्या गोष्टींमध्येच मोठं समाधान असतं." नेहा हसली आणि त्याच्या शब्दांना मान्य करत बसला.
दोन चांगल्या मैत्रिणींनी एकत्र वेळ घालवला आणि दुसऱ्या दिवशी शाळेत जाण्याचा त्यांचा आनंद अधिक वाढला. \vspace{0.5cm}